Wisseling van de wacht

Op de eeuwigdurende kalender is het jaartal een schijfje opgeschoven, we zijn een dagje verder in de week en, zoals gewoonlijk, is er gevoelsmatig niets veranderd. Het is net als met een verjaardag, het getal is veranderd, maar je bent nog steeds dezelfde persoon, niks slimmer of wijzer, alleen een dagje ouder.

Dus, 2021 ligt klaar om uitgerold te worden, maar nog wel met alle losse eindjes van 2020 om netjes af te hechten nog open en bloot en vooral pijnlijk in zicht. Corona, Donald Trump, Brexit, genoeg om nog een jaar mee te vullen. Gelukkig ligt het afhecht materiaal al wel op tafel in de vorm van vaccin, Biden en toch op het nippertje nog een deal.

Toen ik in december bezig was met het bakken van de kniepertjes had ik tijd genoeg om over die machtsoverdracht aan 2021 na te denken. Ieder koekje heeft namelijk ongeveer drie minuten nodig om gaar te worden. In die drie minuten kun je heel wat gedachten oproepen. Wat bracht het afgelopen jaar voor mij persoonlijk, voor ons gezin, voor de familie, voor de buurt, de stad, Nederland, Europa en voor de wereld. Om maar wat te noemen.

een schaal vol goede wensen

Voor mij persoonlijk was het veel beter dan voor de hele wereld. Op mijn eigen manier heb ik genoten van de rust die de lockdown bracht, ik heb geleerd om online te werken en ik heb mijn camera-angst overwonnen

En de wereld, tja, dat weten we allemaal. We zitten midden in een pandemie die ons allemaal, direct of indirect, raakt. Die invloed heeft op alle aspecten van ons leven en waardoor veel vastigheden op losse schroeven komen te staan.

Vandaar ook dat ik bij het oprollen van de koekjes wat meer aandacht heb besteed aan de wensen die ik heb ingerold.

Natuurlijk: ‘veel gezondheid’, ‘liefde’ en ‘geluk’, maar dit jaar ook: ‘beterschap’, ‘succes met je nieuwe baan of met het zoeken naar een nieuwe baan’ en ‘veel succes met je studie’. Je weet maar nooit wie het koekje opeet.

De kans is best groot dat je geen Kniepertje van mij hebt gehad, maar ik wens je natuurlijk ook het allerbeste plus de bovenstaande wensen (indien van toepassing).

Nog even over de kniepertjes. Bij ons in de familie heten ze altijd ‘kniepertjes’ en zijn ze altijd opgerold. Correct is echter dat de kniepertjes plat zijn en de rolletjes opgerold. De kniepertjes weerspiegelen het uitgerolde Oude Jaar, dat zijn geheimen heeft prijsgegeven. De rolletjes zijn het Nieuwe Jaar, nog helemaal ingewikkeld, als een baby in de doeken. De recepten verschillen ook. Het beslag van de rolletjes ziet eruit als pannenkoekenbeslag, terwijl het deeg van de platte kniepertjes eruitziet als koekjesdeeg. Je draait er bolletjes van, die je daarna bakt.

Voor de filmpjes van de kniepertjes (=rolletjes) kun je op de links klikken.

video 1: de benodigdheden

video 2: beslag maken

video 3: de eerste mislukt altijd

video 4: oefening baart kunst

video 5: het vullen met slagroom

Heb jij ook kniepertjes en/of rolletjes gebakken en heb je een familierecept? Iets voor mij voor in december van dit jaar? Ik ben benieuwd.

Binnenblijven en breien

Het weer nodigt niet echt uit om even een mooie winterwandeling te maken, dus blijf ik maar lekker binnen. Gelukkig heeft de UT voor een vakantieprogramma gezorgd, dus vervelen is er niet bij.

Deze week heb ik de online cursus “Stroopwafelhuisje bouwen” gevolgd en het was echt jammer dat ik geen Kanjers in huis had, want het zag er heel inspirerend uit en aan de foto’s te zien, vonden de studenten het ook leuk om te doen. Ik ga het zeker een keer proberen, misschien volgend jaar in plaats van een koekhuisje?

Ook was er een online cursus ‘Bob Ross-schilderen’. Die was heel ‘interessant’. Want ik had niet de juiste materialen en heb geprobeerd om met mijn Chinese verf mee te doen, maar dat was heel lastig, toch was ik niet helemaal ontevreden met mijn resultaat. Het was heel fijn om weer eens te schilderen. Après corona ga ik zeker weer eens een opfriscursus volgen bij Shu training.

Zelf heb ik, na het advocaatavontuur, ook nog twee online breilessen gegeven. Tijdens de eerste les kwam het opzetten van de steken, het breien van gewoon rechte steken en natuurlijk ook het afhechten van de steken. De bedoeling was om eventueel kleine rechthoekjes te breien en die te gebruiken voor een gezellige kerstslinger. Natuurlijk hebben we het ook over inspiratiebronnen gehad en zijn er tips over de vindplaatsen van de mooiste patronen gedeeld.

Video 1: Het opzetten van de steken

Video 2: De eerste steken breien

Video 3: afhechten

In de tweede les heb ik het wat moeilijker gemaakt door het introduceren van het breien van gaten, het samenbreien van steken en het breien van een mooie tricotsteek.

Video 4: Gaten maken

Video 5: Minderen

Video 6: Tricotsteek (recht en averecht)

Na al dat breien hebben we de sessie afgesloten met wat hand-stretch-oefeningen, waar iedereen aan meedeed, zo leuk om te zien 🙂

Laat je weten of je ook iets hebt gebreid?

Gezelligheid kent geen tijd

Nu de kortste dag net voorbij is en we toeleven naar een beetje kale kerst, heb ik mooi de tijd om mee te doen met de Winter Holidays activiteiten van het UTLC (Language Center van de UT).

Zo heb ik vandaag online advocaat gemaakt en ga ik ook nog een keer breien en kniepertjes bakken. Dit alles om de studenten en medewerkers door deze rare kersttijd heen te slepen. Zelf heb ik al ‘meegedaan’ met een cursus pommander maken, een leuk idee om een sinaasappel om te toveren tot geurige kandelaar.

Maar goed, hoe ga je online advocaat maken? Ik zag het niet echt zitten om met laptop en al in de keuken aan de slag te gaan, dus heeft Hubby mij een paar dagen van tevoren gefilmd, terwijl ik druk was met de advocaat. Het resultaat is vijf grappige filmpjes met toch wel duidelijke instructies om deze Nederlandse/Vlaamse traktatie te maken

Video 1, wat heb je nodig?

Video 2, het splitsen van de eieren.

Video 3, alles samenvoegen.

video 4, hoe moet het eruit zien?

Video 5, het in de potten gieten.

Dit recept wijkt af van het traditionele Nederlandse recept, waarbij je brandewijn, eieren en suiker gebruikt. In dit recept gebruik je alleen de dooiers en heb je ook een blikje gecondenseerde melk nodig. Het resultaat een is een veel zachtere advocaat, heerlijk bij een kopje koffie!

Laat je weten of je het ook gemaakt hebt en of je het lekker vond?

Koekbespreking

Het leuke van jarig zijn is dat je cadeautjes krijgt. Dit jaar kreeg ik van Hubby de “Koekjesbijbel” van Rutger van den Broek en daar ben ik heel erg blij mee. Zo blij zelfs dat ik er meteen mee aan de slag ging.

Het fijne van dit boek is dat het begin met zo’n 90 pagina’s aan tips, bakbegrippen en -technieken en verdere uitleg. Bij de recepten staat steeds verwijzingen naar de desbetreffende pagina’s, zodat je volledig geïnstrueerd aan de gang kunt. Echt, dat is heel handig, ook als je al decennia aan bak-ervaring hebt.

Op verzoek van Hubby heb ik eerst maar eens speculaasjes gebakken en voor het eerst (!) heb ik zonder noemenswaardige problemen de koekjes uit de speculaasplank gekregen. Meestal ging die plank na een aantal gebroken, gescheurde of anderszins misvormde exemplaren aan de kant en maakte ik er alternatieve vormen van, maar nu ging het echt soepeltjes. Tip van mij: gebruik een scherp schilmesje, als je mes te breed is, blijft het deeg aan het mes plakken. Ik heb drie soorten scherpe messen gebruikt en mijn schilmesje voldeed het best.

In het boek staan ook veel recepten voor glazuur, crème en er is een recept voor vanille-extract, dat ik zeker ook een keer ga maken.

Jammer genoeg zijn er veel teveel koekjes met noten en/of amandelen, maar wegens mijn allergie bak ik die niet of aangepast, zoals bijvoorbeeld Weesper mop, maar dan zonder mop, of jan hagel zonder hagel.

Ik zal hier een beetje bijhouden hoe het allemaal gaat, de speculaasjes gaan in ieder geval erg snel……

Voetvilten

Sinds ik een paar jaar geleden, tijdens een huiskamerdiner bij Berke en Lien, de kunstenares Margreet Hajee heb leren kennen, volg ik haar op FB en geniet op die manier van haar werk en haar ideeën.

Op dit moment werkt ze samen met Marianne de Bakker aan een project dat mij heel na aan het hart ligt, namelijk “Draag Deventer Bont“, om het gebruik van de wol van Nederlandse schapen te bevorderen.

Nu zijn schapen zo’n beetje mijn lievelingsdieren, op luiaards na, ze zijn niet alleen heel grappig, maar ze leveren WOL! En wol is prachtig, zacht en multifunctioneel. Helaas wordt (Nederlandse) wol bijna niet meer gebruikt en na het scheren van de schapen verdwijnt bijna de hele oogst in de verbrandingsoven.

Marianne en Margreet hebben een veel beter idee, maar net als voor de meeste andere ideeën is voor dit idee geld nodig. Daarom is er een crowdfundingsactie gestart, waarmee je ze niet alleen kunt ondersteunen, maar waarbij je jezelf meteen een leuke verrassing of een prachtige ervaring cadeau doet.

Wat dacht je van een dagje voetvilten, dat klinkt toch geweldig? Het is net zoiets als druiven pletten op een wijnboerderij, maar dan met schapenwol en groene zeep tussen je tenen. Of een overnachting in een yurt die gevoerd is met vilt van Nederlandse schapen.

Kijk maar eens bij “voordekunst“, bij de crowdfundactie: ‘Draag Deventer Bont’, en kijk eens wat je jezelf cadeau wil doen of doneer zonder tegenprestatie.

Ik hoop echt dat het ze gaat lukken.

Lekker online

Vanmorgen heb ik een heel fijn online evenement gehad. Breiwinkel ‘Wolle &Design‘, hier net over de grens in Stadlohn, had ter gelegenheid van de nieuwe Rowancatalogus een ‘praatje-en-plaatje’ met een paar designers en hun ontwerpen. Het was erg interessant om een blik achter de schermen te krijgen en de achtergrondinformatie over het ontwerpen en maken van de garens was ook heel verhelderend. Het was alleen heel erg jammer dat je al die lekkere wolletjes niet even aan kon raken en de gebreide showmodellen vroegen gewoon om een pas-sessie.

Het was geweldig om de ontwerpsters met passie over hun modellen, hun visie en hun inspiratie te horen vertellen. Bewust omgaan met de natuur en inspiratie halen uit die natuur was een terugkerend thema. Heel treffend was dan ook de tip om je zelfgebreide dekens een prominente plaats over banken en stoelen te geven en om de verwarming een graadje lager te zetten. Je kunt dan fijn een dekentje omslaan en heerlijk warm een boekje lezen of een nieuw dekentje breien. Als er dan visite komt, deel je fijn dekentjes uit om zo toch heerlijk warm te blijven. We moeten dus lekker knus thuisblijven, nu het even niet anders kan.

Nu was dit niet het enige online evenement dat ik dit jaar heb gehad. Een tijdje terug had ik samen met vriendin M een online jeneverproeverij. Dat moet ik natuurlijk even uitleggen. Jongste Dochter verzorgt regelmatig proeverijen en rondleidingen bij Rutte in Dordrecht en daarom ben ik ‘vriend’ geworden van dat bedrijf. Omdat ik vriend ben, krijg ik af en toe een mail met een uitnodiging of een kortingsbon, gewoon gezellig. Maar ja, met de komst van corona konden de proeverijen en rondleidingen niet meer doorgaan en om iets nieuws te proberen kwamen ze met een online proeverij, die was op een vrijdag en Hubby kon niet, dus M gevraagd of ze zin had.

En ja, ook dit was geweldig leuk! Vooraf kreeg je een proefpakketje thuisgestuurd. Vijf buisjes met verschillende jenevers en een inlogcode voor de zoommeeting. Ik ben totaal geen jeneverdrinker, maar ik was toch in staat om de verschillen te proeven. De uitleg die gegeven werd was duidelijk. Het filmpje over het bedrijf was helder en duidelijk. En het was natuurlijk ook gewoon gezellig om met M, op veilige afstand, lekker te praten, aandachtig te proeven en lekker te lachen om al die mensen die op dat moment samen met ons achter de pc aan de jenever zaten. Eerlijk is eerlijk, ik heb maar zo weinig uit die buisjes in mijn glas gedaan, dat Hubby er ook nog een proeverij aan over heeft gehouden.

Wijn proeven is ook heel leuk

Kortom, van heel veel dingen die live natuurlijk veel leuker zijn, kun je ook online genieten. Net zo goed als dat ik nu ook geniet van mijn studenten en ik blij ben dat ik online les kan geven. Het maakt alleen wel, dat ik enorm uitkijk naar weer fysiek een keer naar een breiwinkel te gaan, of weer eens een smakelijke ginworkshop bij te wonen, of nog beter, weer fysiek les te geven in een lokaal met de studenten, want dat is toch het allerleukst!

Afgelast en uitgesteld, 2020

Shetland Woolweek, alleen virtueel

Al jaren zit ik een beetje te plotten en te plannen om een keer naar Shetland te gaan, het liefst tijdens de “Woolweek“. Dit jaar kwam ik een heel eind in de buurt van echt boeken en gaan, vooral omdat Hubby en Jongste Dochter de “Dramathon” zouden gaan rennen.

Maar helaas, het is 2020, dus afgelast en uitgesteld.

Gelukkig heeft de “Woolweek” wel een heel leuk virtueel programma en ik heb maar een donatie gedaan in de hoop dat dit een klein beetje kan helpen in het bestaan van de “Woolweek”. Ik ben al druk bezig met het breien van het mutsje en ik heb inmiddels ook mijn ‘supporterskit’ binnen. Het wachten is nog op de jaaruitgave met daarin nog meer geweldige projecten.

Ik denk dat ik dit weekend een Scotch Coffee (Irish coffee maar dan met Schotse wisky) ga maken, dichterbij kom ik dit jaar niet bij Shetland, helaas.

Gelukkig nadert 2021 met rasse schreden.

Boekje lezen?

Ik heb net het boek ‘Troubled Blood‘ van Robert Galbraith (J.K.Rowling) gelezen. Het vijfde deel van de “Strike-serie”. Gelukkig houdt ‘JKR’ van schrijven en dit boek had meer dan 900 bladzijden en iedere bladzijde was nodig, goed en spannend.

Het boek kwam uit op vijftien september en ik had hem bij voorinschrijving besteld bij BOL, dus ik had deze dikke pil dezelfde dag in huis. Omdat ik ook een Goodreads account heb, dacht ik dat het wel een mooi moment was om daar de boel bij te werken en het boek de ‘aan het lezen’-status te geven.

Nou, daar gingen de sluizen open. Wat heerlijk dat mensen meningen hebben! Alleen zo jammer dat ze niet over het boek gingen. Ik was vooral erg verrast door een opmerking van iemand die iedereen zou ontvrienden die dit boek zou lezen. Ook veel ‘lezers’ die het boek meteen één ster gaven en aangaven dat ze het niet zouden gaan lezen omdat de moordenaar als vrouw verkleed zijn/haar misdaden beging.

Ik zou die mensen willen adviseren om het boek wel te lezen, want dit is maar zo’n klein onderdeeltje in het verhaal en gaat helemaal voorbij aan het slachtoffer in dit boek, Margot. Zij is 40 jaar geleden verdwenen en haar dochter is nu op zoek naar antwoorden. Natuurlijk komen Strike en Robin met de antwoorden, maar voor het zover is komen de detectives en daardoor ook de dochter (en de lezers) veel te weten over de dappere vrouw en haar korte, interessante leven.

Maar goed, die avond ging ik ook even nietsvermoedend op Instagram kijken en wat schetst mijn verbazing: ook iemand in het breicircuit schreef enthousiast dat ze al haar Harry Potter boeken de deur uit had gedaan en dat er geen boeken van JKR of R. Galbraith bij haar in huis welkom meer waren.

En dat doet mij pijn, want dankzij de Harry Potter boeken zijn er heel veel kinderen het lezen gaan waarderen en zijn er heel waardevolle ouder-kindrelaties ontstaan, omdat die ouders de boeken voorlazen of omdat die ouders samen met de kinderen vol verwachting op de nieuwe boeken zaten te wachten of omdat ze samen naar de film gingen.

Maar ook omdat JKR een ongehuwde moeder was, die met moeite rond kon komen en een geweldig idee had voor een kinderboek. Die in haar vrije uurtjes druk aan het schrijven was en die van de ene naar de andere uitgever ging met het manuscript. Een vrouw die niet opgaf en die wat dat betreft een voorbeeld is voor velen.

Dat ze een andere mening over dingen heeft dan jij, dat kan, dat is niet erg. Ook zij is een mens, dus ook voor haar geldt dat je een leven lang aan het leren bent en dat je van mening kunt veranderen. Voortschrijdend inzicht……. maar of ontvrienden en boekverbranden daarbij helpt? Ik vraag het me af.

Gooi het er maar uit.

En toen had ik zomaar een mailtje in mijn inbox “Announce your novel”. Nou, daar had ik eigenlijk nog niet zo over nagedacht, maar het is alweer bijna november. De bijna leukste maand van het jaar, want NaNoWriMo-tijd.

Nu is mijn schrijven ongeveer net zo als mijn breien, soms is het starten van een project veel leuker dan het afmaken ervan. Soms ligt hier een vestje zomaar helemaal afgebreid en moet het alleen nog in elkaar gezet worden (blèh) of moeten er nog knopen op. Soms moet een project even sudderen, voordat ik er zin in krijg om het af te maken. Maar af en toe heb je projecten waar je echt je tanden in kunt zetten en die zichzelf eigenlijk breien.

Natuurlijk heb ik ook voor iedere stemming iets op de pennen, kant als ik iets uit mijn gedachten wil hebben, kleur om blij te worden plus makkelijke sokken voor bij de tv en in de auto. Het klinkt natuurlijk een beetje raar, maar mijn schrijven zit ongeveer net zo in elkaar: een gedichtje hier, een gedachte daar, een kort verhaal en ook hele boeken in (brei)schriftjes, notitieblokjes en op de pc. Ook hier geldt, soms als het wat langer ligt, is het voor mij gemotiveerder werken omdat ik dan zelf beter in het verhaal ben gegroeid of omdat ik weet dat die plotwending echt het beste is voor het verhaal, ook als het iemand de kop kost.

Maar, durf ik het nu aan? In november met een nieuw project beginnen? Ik heb nog dan nog ruim anderhalve maand om ‘De avondvierdaagse’ af te maken en naar mijn proeflezer(s) te sturen. Bovendien zijn de avonden dan weer langer en verandering van spijs doet eten. Hoe meer ik er over denk, hoe meer zin ik er in krijg. Dus wie weet, het zou zo maar kunnen zijn dat ik hier binnenkort een nieuwe werktitel de wereld ingooi.

En als november dan voorbij is, komt mijn nieuwe Marie Wallin project binnen. Ik ben één van de 500 deelnemers aan de zesde Fairisle Club en ik kan bijna niet wachten om te beginnen. Met zo’n aanloop kan het met de winter alleen maar goed komen.

Dit is het resultaat van de vijfde Fairisle club van Marie Wallin

Wat denk je, Nano of niet dit jaar?

Gedicht op FB

Misschien heb je het gemist, maar op mijn FP-pagina ‘Karin Bogaarts schrijft” heb ik een van mijn gedichten voorgelezen. Heb je het gezien, wat vond je ervan? Smaakt het naar meer?